Zondagmiddag 16u: openluchtconcert Stef Bos.

Openluchtconcert? Een klein donker zaaltje waar net genoeg stoelen stonden en 1 ventilator. Wel heel gezellig.

Stef Bos heeft niet alleen goed gezongen, zijn praatjes en grapjes tussen de liedjes door maakte het een boeiende show. Toen hij begon te praten over zijn studententijd in Antwerpen maakte Katrien een klein gilletje. Zo wist Stef Bos meteen dat er Antwerpenaars op de eerste rij zaten.

Na ons lievelingsliedje 'papa' keken we naar achter en zagen Johan ‘stadig' door zijn stoel zakken. Een moment dat we even niet bij kwamen van het lachen.

Maandag - Dinsdag - Woensdag

Deze drie dagen was Katrien ziek. Hierdoor zijn we 's middags thuisgebleven en hebben we nog eens goed voor school kunnen werken (want op zonnige dagen is de verleiding om naar het zwembad te gaan groot)

Katrien snakte na drie dagen toch even naar buitenlucht. We maakte een mooie avondwandeling, die net iets langer duurden dan we dachten. De wandeling gaf ons een Afrikaans gevoel. Zeker toen de zon onderging.

Donderdag

Mareli (juf van Sophie) doet veel voor ons. We wilden deze keer eens iets terugdoen. Wij hadden nog eens zin in lekker Belgisch zoet. Dus maakte we wafels met verse slagroom van Jeroen Meus. 's Avonds hadden Mareli en haar man Marnus een geweldig idee. Ze namen ons mee naar een dam. Waar we gekanood hebben en genoten van een fris pintje.

Vrijdag

Onze laatste dag op Dwergiebos voor Sophie, Katrien en Marian en laatste dag Huggenote voor Valérie. We hebben de kindjes verrast met zoete popcorn (hier kennen ze enkel zoute popcorn) Onze laatste dag hebben we goed afgesloten in Dwergiebos met ons poppenkast spektakel. De verhaaltjes die we speelden vonden ze zo goed, dat we gevraagd zijn om ook op de opendeurdag te komen spelen.

We schrijven elk een stuk over hoe we persoonlijk onze eerste stageperiode beleefd hebben, want dat is tenslotte bij ieder van ons anders.

Omdat Evi en Fabrice (de twee studenten van secundair) zaterdag zouden aankomen wilden we er een gezellige laatste avond onder ons vier van maken. We hadden brandewijn en veel lekker hapjes gekocht. Toen we bij Elra de oven gingen voorverwarmen vroegen ze ons mee op restaurant. Het was een heel gezellig en goedkoop restaurant. We hadden het grote geluk dat de man achter de bar in een experimenteerfase zat. Hij maakte voor ieder van onze een gratis cocktail om te proeven.

Zaterdag

Jawel, de lang verwachte wijntoer! Attie en Surene (Juf van Marian) kwamen ons om 9u 's ochtends ophalen. Eerst reden we naar welbedacht. De eigenaar, een mega man, is een heel bekende, gepensioneerde rugbyspeler. Met een ‘tandpastabek' proefden we om 9u30 onze eerste wijntjes. Verrassend genoeg gingen die vlot binnen. We hebben nog drie andere wijnkelders bezocht. We kunnen nu toch wel zeggen dat Zuid-Afrikaanse wijnen lekker zijn.

Om de wijntoer af te sluiten trakteerde Attie op een 'springbokkie!' Het bekende shotje van hier. Eens terug thuis waren Evi en Fabrice net gearriveerd. Samen melktaart gegeten bij Elra en Johan en 's avonds een overheerlijke braai. Leuk om nog eens te horen hoe het in ons Belgenlandje gaat.

Zondag

CAMPS BAY! Evi en Fabrice kunnen met hun ‘nog wit' velleke wel wat zon gebruiken. En waar kan je echt goed bakken en braden? Op het strand! Natuurlijk gingen we met veel plezier mee. We konden Evi en Fabrice al wat meer vertellen over Kaapstad en omgeving, voor heel even voelden we onze echte locals.

Veel zon vraagt om een lekkere verfrissing. Cocktails zijn hier goedkoop en smaken altijd. We dronken er eentje op het terras waar we vorige keer zaten. En laat het toeval zijn of niet? Vorige keer Kathleen (K3) en Christof. Nu Rob Van Oudenhoven en Peter van Asbroeck!

Die avond was het tijd voor een verjaardagsfeestje! Terwijl Katrien er even niet was versierden Sophie en Valérie ons terras met ballonnen en vlaggetjes. We toonden een filmpje dat we voor haar verjaardag gemaakt hadden, dronken een glaasje champagne (van 4,5 euro) en trokken daarna naar de ‘Zu-bar'. Daar maakten we kennis met de spelers van het plaatselijke rugbyteam: jongens die drie keer breder waren dan normale mensen, stuk voor stuk met een nektapijt. Ze probeerden nog indruk op ons te maken met een goocheltruc en wij vertelden hen dat nektapijten bij ons al jaren uit de mode zijn.

Al bij al werd het nog een hele leuke avond. Jammer dat we de volgende dag om kwart na 7 op onze nieuwe stageschool moesten zijn...

Maandag: eerste stagedag op Wellington primair

Onze eerste dag op Wellington Primair en wat een cultuurschok! De kinderen hier zijn allemaal bruin of zwart en heel arm. Het eerste dat we zagen toen we op school aankwamen, was dat ze in vrachtwagens naar school gebracht werden. Katrien, Sophie en Marian staan in graad R, Valérie staat in graad 1.

In de kleuterklassen (graad R) gaat alles er heel gedisciplineerd aan toe. De kinderen moeten er mooi in koor praten en mogen geen kik geven. In één klas zitten 36 kleuters. Ze dragen allemaal een mooi schooluniform en zien er op het eerste zicht heel netjes uit. Als ze dichterbij komen zie je wel dat de schijn bedriegt. Bijna alle kinderen hebben rotte tanden. In elke klas zitten een paar kinderen met het alcoholsyndroom. Dit zijn kinderen waarbij de moeder teveel alcohol heeft gedronken tijdens de zwangerschap. Hun gezicht ziet er een beetje anders uit (vooral hun ogen, die zijn soms heel waterig) en ze hebben zware leermoeilijkheden. Het alcoholsyndroom is een groot probleem dat hier al generaties lang wordt doorgegeven in veel arme families.

De speelplaats is het tegenovergestelde van die van Dwergiebos. De kleuters mogen spelen op een heel klein afgespannen stukje zand in de schaduw. Er staan geen speeltuigen en ze moeten een schortje aandoen om hun uniform niet vuil te maken.

In de klassen is het materiaal heel beperkt. Veel spullen zijn zelfgemaakt en er zijn niet genoeg stoeltjes voor alle kleuters. Van airco is geen sprake.

Bij Valérie in graad 1 gaat het er anders aan toe. Haar kinderen hebben veel minder discipline. Vanaf dat de juf haar rug omdraait beginnen ze hevig met elkaar te vechten. Dit kan ermee te maken hebben dat veel van deze kinderen nooit in graad R gezeten hebben en dus voor de eerste keer op school zitten. De mentor van Valérie treedt hier dan ook heel hardhandig tegen op door hen te slagen met haar schoen...

Na een zware schooldag was het weer tijd voor iets leuks! Voor Katrien haar verjaardag hadden we nog een kleine verrassing voorzien: Evi en Fabrice hadden voor een picknick gezorgd en Mareli (de vorige mentor van Sophie) kwam ons ophalen. We reden door de bergen naar een gezellig riviertje en raad eens wat we onderweg zagen... bavianen! Verstopt achter bomen en rotsen zaten minstens 10 apen ons aan te staren. We voelden ons een beetje op safari.

Aan de rivier was het super leuk. Fabrice en Katrien zijn uit een hoge boom het water ingesprongen en we ontdekten dat de baby van Mareli van bier houdt. Een geslaagde avond!

Woensdag

Vandaag hebben we enkele lessen gevolgd aan de universiteit. We ontdekten dat ons Afrikaans al heel goed geworden is doordat we de lectoren zonder problemen verstonden. Het was een vreemd gevoel om nog eens aan de schoolbanken te zitten.