Stageverslag Dwergiebos Katrien en Sophie

De weken Dwergiebos zijn voorbij gevlogen! En het is vast en zeker een onvergetelijke ervaring. De band die we hebben opgebouwd met de kleuters en met onze juffen zullen we niet snel vergeten. We gaan ze zelfs missen! Dwergiebos is een privéschool. Ouders moeten maandelijks ongeveer 1200 rand (€ 120) betalen om hun kind hier naar school te laten gaan. En als je weet dat het loon van een kleuterjuf hier ongeveer 6500 rand (€650) is, is dat een heel groot bedrag. We hadden alle twee een klasje van 21, 4-jarige kleuters, dat is hier de eerste kleuterklas. Vanaf 3 jaar kunnen de kinderen naar een ‘voorschool' gaan, maar dit staat niet gelijk met de kleuterschool.

We mochten van juf Mareli (Sophie) en juf Natascha (Katrien) elke dag enkele activiteiten uitvoeren en ze stonden open voor nieuwe ideeën en activiteiten. We vonden het wel jammer dat we de hele klas niet voor enkele dagen konden overnemen. Maar dit was niet echt mogelijk omdat het vrij hectisch was. Ook hebben we het Afrikaans nog niet zo goed onder de knie om op een goede manier met de kleuters te kunnen communiceren.

Eén van de activiteiten die we geweldig vonden was de schrijfdans! De kleuters hadden nog nooit met scheerschuim gewerkt en dit was een echte uitdaging.
Jammer genoeg hebben we zelf niet veel geleerd van deze school. Het is een totaal andere werking dan bij ons. Het ochtendritueel is bijvoorbeeld al helemaal anders. Hier wordt er eerst veel gepraat over God. Er wordt niet veel tijd gestoken in liedjes en de dagen van de week. Terwijl we in België daar echt de tijd voor nemen en onze kleuters ook veel laten vertellen. Hier mogen de kleuters maar weinig vertellen. Ook de activiteiten lopen hier helemaal anders. Differentiëren doen ze hier niet, daardoor zijn sommige activiteiten soms helemaal niet uitdagend. Sommige kleuters vervelen zich.

We heb wel geleerd op Dwergiebos om veel te werken met gebaren en voor te doen. Wanneer we Afrikaans praatte vroegen we soms aan de kleuters of het correct was, want we brabbelde maar door en hadden er soms zelf geen idee van of het wel verstaanbaar was.

Wat ook heel anders is dan bij ons is op vrijdag de "snoepie-dag". Bij ons in de Belgische scholen zijn we echt bezig met gezonde voeding. De meeste scholen hebben een fruitdag. Hier zijn ze totaal niet bezig met gezonde voeding. Hoe vettiger hoe prettiger! Op vrijdag is het hier "snoepie-dag". Dan mogen de kinderen snoep kopen. De eerste keer vonden we het echt chaotisch en allemaal wat raar. Er zijn drie ouders die snoep kopen of maken. Die dag moeten de kindjes geld meenemen en mogen ze snoep kopen. Wij dachten dat het geld naar de ouders ging, maar het geld gaat naar de school. Ook nemen de kinderen geld mee, maar ze beseffen helemaal niet hoeveel geld ze hebben. Sommige kleuters hebben 20 rand bij (snoep kost hier maar 1 of 2 rand) Dus je kan wel raden hoeveel snoep ze kopen. Sommige kinderen hebben dan geen geld bij. Deze kinderen krijgen niks en moeten kijken hoe de andere kinderen lekkere snoepjes opeten...

Maandag is onze stage op Wellington Primer gestart! Wat een groot verschil met Dwergiebos! Dat was de hemel in tegenstelling met deze school...
In ons klasje zitten 37 bruine en zwarte kindjes, ze spreken Afrikaans en xhosa (Een Afrikaans taaltje ook wel het kliktaaltje genoemd, niet echt verstaanbaar.) De kleuters moeten stil zijn tijdens het spelen en het maken van werkjes. Dinsdag was de juf even buiten, wij zaten op een stoeltje achteraan in de klas. De kinderen begonnen te praten en wat te spelen met elkaar. Wanneer de juf terug binnen kwam begon ze verschillende kinderen te slaan. Niet enkel op hun poep maar ook op hun hoofd, buik en benen. Wij stonden versteld en wisten niet wat we moesten doen. Later op de dag kwam de juf naar ons en ze vertelden ons dat ze probeert om niet meer te slagen. Ze wil de kleuters liever ‘lijfstraffen' geven. Ze moeten op 1 been gaan staan met hun handen op hun hoofd. Wanneer de kinderen zo gestraft worden beginnen ze te lachen, ze begrijpen het niet echt. Wanneer er slagen en meppen vallen zijn de kinderen muisstil. Dit zou komen omdat vele kinderen thuis ook geslagen worden, ze kennen geen andere straffen...

Reageer

Vul onderstaande velden in om een reactie te plaatsen op dit reisverhaal.

naam *
bericht *
	Stuur mij een e-mail bij nieuwe reacties op dit verhaal.
e-mail adres *